Pierwsza udokumentowana wzmianka o osadzie, będącej zalążkiem dzisiejszej Łodzi, pojawiła się w 1332 r. Wiek XV przyniósł osadzie awans do rangi miasta.
Wraz z rozwojem przemysłu włókienniczego w Polsce na początku XIX wieku nastąpił gwałtowny rozwój miasta.
W latach 1820-1823 Łódź stała się osadą rękodzielniczą i sukienniczą. Od tego momentu do Łodzi zaczęli masowo ściągać rzemieślnicy ze Śląska, Nadrenii, Saksonii, Czech, niemieccy przedsiębiorcy i żydowscy kupcy.
Wyrastały fabryki włókiennicze, powstawały pałace oraz eleganckie, fabrykanckie wille, banki, instytucje kultury i oświaty, szpitale.
Wybuch I wojny światowej sprawił, iż ten niezwykły rozwój miasta został zahamowany, uległa zniszczeniu większość fabryk, zarekwirowano środki transportu i maszyny, co unieruchomiło praktycznie cały przemysł.
Kolejna wojna i okupacja niemiecka przyniosły miastu kolejne straty.
Po wojnie, dzięki wysiłkowi i determinacji całego społeczeństwa, Łódź ponownie stała się „królestwem" przemysłu włókienniczego.