Początki
Szczecina sięgają ósmego wieku. Około X i XI wieku nastąpił rozwój grodu i podgrodzia dzięki rozwojowi różnych zajęć rzemieślniczych, rolniczo-hodowlanych, rybackich i handlowych.
Były tu uprawiane wszystkie podstawowe gatunki zbóż, rośliny przemysłowe takie jak len i konopie, ogrodnicze (groch, bób, chmiel) oraz różne owoce (grusze, jabłonie, wiśnie, śliwy). Hodowla nastawiona była na trzodę chlewną, bydło, owce, kozy i drób. Miasto stało się potęgą. Kolejne wieki i kolejne wydarzenia historyczne miały ogromny wpływ na sytuację gospodarczą miasta związaną z panowaniem na tych terenach różnych władców.
W XVI wieku Szczecin znajdował się pod panowaniem trzech kolejnych władców z dynastii
Gryfitów : Bogusława X , Barnima IX oraz Jana
Fryderyka . Za ich panowania zapoczątkowana została polityka ograniczania niezależności miasta, która sprawiła iż miasto straciło szereg uprawnień, musiało zrezygnować z prowadzenia własnej polityki zewnętrznej , zmniejszyła się także rola Szczecina w pomorskiej reprezentacji stanowej.
Od drugiej połowy XVIw. Nastąpiło stopniowe zahamowanie rozwoju miasta, związana ze zmianami zachodzącymi w życiu gospodarczym, społecznym, politycznym i kulturalnym Pomorza Zachodniego. Wiek XIX stał się dla
Szczecina przełomowym, nastąpiły kolejne zmiany ustrojowe i kolejny ogromny rozwój miasta. Szczecin zasłynął cementownią, rafinerią cukru, stocznią. Rozwijał się przemysł chemiczny, hutniczy i budowlany nastąpiła rozbudowa portu szczecińskiego.
Okres II wojny światowej to dla Szczecina ogromne straty. Wskutek alianckich nalotów bombowych, szczególnie w latach 1943-1945, zabudowa miasta została zniszczona w 60-70%, port wraz z przyległościami w 70-80%, a obiekty przemysłowe uległy zniszczeniu niemal w 90%. Od tego czasu minęło wiele lat podczas których miasto stara się odzyskiwać swoją wielkość, znaczenie i piękno.