Krzywa Wieża - to średniowieczna baszta miejska wybudowana na przełomie XII i XIV wieku jako prosta, 15-metrowa baszta obronna mieszcząca się w systemie murów obronnych Starego Miasta. Swoją nazwę zawdzięcza odchyleniu od pionu o około 140 cm. Wieża stanowi dziś jeden z najbardziej charakterystycznych akcentów Starego Miasta.
Pomnik Mikołaja Kopernika - został wykonany w 1853 r. i ustawiony na Starym Rynku przed budynkiem ratusza. Jest to odlany z brązu pomnik przedstawiający wielkiego polskiego astronoma ubranego w togę profesorską, który w swojej lewej ręce trzyma astrolabium, a palcem prawej ręki wskazuje niebo, co ma odwoływać się do powiązania Kopernika z astronomią i badaniami nieba. Na pomniku widnieje napis: "Mikołaj Kopernik, toruńczyk, ruszył Ziemię, zatrzymał Słońce i niebo".
Kościół św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty - jest najstarszą główną świątynią Torunia i jednym z najwspanialszych przykładów architektury gotyku. Odbywały się w niej ważne uroczystości miejskie oraz nabożeństwa z udziałem królów. W kościele znajduje się masywna najwyższa wieża wzniesiona w latach 1407-1433 w miejscu starej, która zawaliła się parę lat wcześniej. Na wieży zawieszono potężny, drugi co do wielkości dzwon w Polsce, o wadze ponad 7 ton, który odlany został w Toruniu w 1500 r. Dzwon nosi nazwę "Tuba Dei" czyli "Trąba Boża", zaliczany jest on do największych dzwonów w Polsce - posiada średnicę 2,17 m. Katedra dzięki swojej barwie, monumentalności, harmonii elementów z dominującym akcentem w postaci wieży wyróżnia się spośród swojego otoczenia i jest pięknym, charakterystycznym i niepowtarzalnym elementem panoramy Torunia od strony Wisły, której nadaje wyjątkowy charakter.
Pałac Dąbskich - został wzniesiony w końcu XVII w. na miejscu dwóch gotyckich kamienic mieszczańskich. Wyróżnia się imponującą barokową fasadą pokrytą dekoracją sztukatorską o motywach roślinno-kwiatowych oraz zrekonstruowanym bogato ornamentowanym portalem. Nazwę swą zawdzięcza fundatorowi i pierwszemu właścicielowi Stanisławowi Kazimierzowi Dąmbskiemu, politykowi i biskupowi chełmińskiemu. Do końca XVIII w. pałac stanowił własność rodziny Dąmbskich, następnie przez długie lata służył jako kasyno oficerskie (początkowo pruskie, a potem polskie). Po II wojnie światowej pałac został przekazany Uniwersytetowi Mikołaja Kopernika i umieszczono w nim Wydział Sztuk Pięknych. Pałac jest jednym z nielicznych zachowanych przykładów toruńskiego zdobnictwa barokowego.